Για να διαπαιδαγωγούμε σωστά τα «παιδιά του αντίχειρα»

Συνέντευξη με τον Μανώλη Σφακιανάκη 
(ειδικός ερευνητής, τέως επικεφαλής της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, www.csii.gr)

κλικ στην εικόνα

Έρευνα: Ζήτημα ταξικό η ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών

Νευροεπιστήμονες του Πανεπιστημίου Κολούμπια και του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια δημοσιοποίησαν πριν από μερικές ημέρες την πληρέστερη έρευνα - μέχρι σήμερα - για τη σχέση των κοινωνικοοικονομικών παραγόντων με την ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως η διανοητική ανάπτυξη των παιδιών σχετίζεται άμεσα με την οικονομική κατάσταση των γονιών τους και σε καμία περίπτωση η ανάπτυξη του ανθρώπινου εγκεφάλου δεν συνδέεται με φυλετικές ή εθνοτικές διαφορές.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας «Family income, parental education and brain structure in children and adolescents» (Οικογενειακό εισόδημα, μόρφωση των γονέων και δομή του εγκεφάλου σε παιδιά και εφήβους), που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Nature Neuroscience», «οι ευνοϊκές συνθήκες που απολαμβάνουν εν γενεί τα παιδιά εύπορων οικογενειών μπορούν να επηρεάσουν τη δομή του εγκεφάλου ενός παιδιού». Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές «τα αποτελέσματα της έρευνας παρέχουν νέα σημαντικά επιχειρήματα για την έγκαιρη καταπολέμηση της φτώχειας και τις πολιτικές παρεμβάσεις προς αυτήν την κατεύθυνση».

Ελληνική οικογένεια: όταν η ανάγκη βαφτίζεται αγάπη

Τη βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα! 

Ο Τρύφωνας Ζαχαριάδης, ψυχαναλυτικός θεραπευτής, απαντά στην ψυχολόγο-ψυχοθεραπεύτρια Κατερίνα Μαγγανά σε συνέντευξη του περιοδικού Αρμονία (11/2010)

Ο θεσμός της οικογένειας, κρατά τα σκήπτρα. Είναι ο σημαντικότερος θεσμός του ανθρώπου και γιατί;

Τρύφων Ζαχαριάδης: Ο βιολογικός ορισμός της οικογένειας δεν ανταποκρίνεται στην ευρύτερη  διάστασή του, ούτε κοινωνιολογικά ούτε απόλυτα ψυχολογικά. Συχνά, άτομα χωρίς σχέσεις αίματος μπορούν να αποτελέσουν μία οικογένεια. Η λειτουργία της οικογένειας υπάρχει από τη στιγμή που δημιουργούνται δεσμοί στις σχέσεις των μελών της. Πράγματι, ο θεσμός διατήρησε τα πρωτεία του ισχυρά. Διατηρήθηκε, γιατί είναι ανθρώπινη ανάγκη να ανήκουμε κάπου και να προσδοκούμε αυτό το «κάπου» να μας προσδώσει ασφάλεια, στήριξη, κατανόηση και αποδοχή.

Τι νόημα αποδίδετε στην έννοια της «δεμένης» ελληνικής οικογένειας; Μπορεί να «δέσει» το μέλλον των παιδιών της;

Τρύφων Ζαχαριάδης: Είναι αλήθεια πως στον τόπο μας η δομή της «καλής» οικογένειας κρατά ιδιαιτερότητες, που έχουν σχεδόν πάντα σχέση με τις ανάγκες των γονιών. Διατηρούν τρόπους εκπαίδευσης και συμπεριφοράς που ευνουχίζουν την συναισθηματική ωριμότητα των παιδιών.  Μέσα στο πλαίσιο της υπερβολικής προστασίας και προσφοράς, αρνούνται να τα αφήσουν να εξελιχθούν και να αναλάβουν τον εαυτό τους , δεν τους επιτρέπουν να αυτονομηθούν.

Η υπενθύμιση: «Είμαστε πολύ δεμένη οικογένεια» κρύβει την διευκρίνιση-απειλή: «Κανένας από αυτή την οικογένεια δεν είναι έτοιμος (ώριμος) να αποχωριστεί κανέναν». Όσο πιο αδύναμα καθιστούν τα «μικρά» μέλη της οικογένειας, τόσο πιο «δεμένη» και «καλή», την αντιλαμβάνονται. 

Στατιστικά, οι «δεμένες» οικογένειες «δένονται» κυρίως από τις ανάγκες της μητέρας, που φυσικά δεν καλύπτονται από την συναισθηματική οντότητα του πατέρα-συζύγου. Η χειραφέτηση του παιδιού θυσιάζεται στο βωμό των γονεϊκών αναγκών. Δεν θέλουν, δηλαδή, να εγκαταλειφθούν από το παιδί, επειδή το επιλέγουν ως συναισθηματικό σύντροφο. Την ανάγκη τους, την βαφτίζουν αγάπη: «Μας λατρεύει και δεν θέλει να φύγει από κοντά μας»! Πιστέψτε με, όταν τα παιδιά «επιλέγουν για φίλους» τους γονείς, δεν αποκτούν εύκολα εραστές!