Peter Tabichi: καλύτερος δάσκαλος του κόσμου για το 2019

Ο Peter Tabichi είναι 36 χρονών και διδάσκει μαθηματικά και φυσική σε ένα γυμνάσιο αγροτικής περιοχής στην Κένυα. Ο Peter Tabichi βραβεύτηκε ως ο καλύτερος δάσκαλος στον κόσμο ανάμεσα σε 10000 υποψηφιότητες από 179 χώρες.

Το 95% των μαθητών του Peter Tabichi μεγαλώνουν σε φτωχές οικογένειες σε μια περιοχή όπου η ξηρασία και ο λοιμός είναι συχνά φαινόμενα. Το 1/3 των παιδιών είναι εντελώς ορφανά ή έχουν μόνο έναν γονιό.

Η αντιστοιχία μαθητών-καθηγητών είναι 58 προς ένα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές του είναι πολλά μεταξύ των οποίων τα ναρκωτικά, οι εφηβικές εγκυμοσύνες, οι αυτοκτονίες και η σχολική αποτυχία.

Ο Peter Tabichi χαρίζει το 80% του μισθού του σε φτωχούς μαθητές που δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε την στολή. Ίδρυσε μια λέσχη ταλέντων, ανέπτυξε το επιστημονικό πρόγραμμα του σχολείου και βοηθά μαθητές σε έρευνες, που πλέον είναι τόσο καλές ώστε οι μαθητές του παίρνουν μέρος σε εθνικούς διαγωνισμούς.

Επισκέπτεται τα σπίτια μαθητών για να γνωρίσει από πρώτο χέρι όσα αντιμετωπίζουν οι μαθητές του και οι οικογένειές τους. Μέσα σε λίγα χρόνια, κατάφερε να διπλασιάσει τους μαθητές του σχολείου, όπως και τον συνολικό αριθμό των κοριτσιών.

Ο Peter Tabichi τιμήθηκε με το Varkey Foundation Global Teacher Prize 2019 και εκτός από το συμβολικό βραβείο, κέρδισε και ένα εκατομμύριο δολάρια. Τώρα, σίγουρα θα έχει μεγαλύτερη ευχέρεια για να βοηθήσει όσο πιο πολύ μπορεί, ακόμα περισσότερα παιδιά από την Κένυα.

Ένα διαδραστικό Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής στον αύλειο χώρο ενός σχολείου

Όλο το πρότζεκτ εδώ

Αυτοσχέδιο κουκλοθέατρο (7)

Αυτοσχέδιο κουκλοθέατρο ανάμεσα σε συντρίμμια
Saraqib, Syria ,Mάρτιος 2019.

20 Νοεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού εορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου, με αφορμή την επέτειο υιοθέτησης από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, το 1989, της Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού αποτελεί το πλέον αποδεκτό κείμενο για τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως. Την έχουν επικυρώσει όλα τα κράτη του κόσμου, εκτός των ΗΠΑ και της Σομαλίας (η Ελλάδα την επικύρωσε στις 2 Δεκεμβρίου 1992 με τον νόμο 2101), και τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών που χωρίζονται σε 4 τομείς: Δικαιώματα Επιβίωσης, Ανάπτυξης, Προστασίας και Δικαιώματα Συμμετοχής.

Παρά τα διεθνή κείμενα προστασίας των παιδιών, που σε πολλές χώρες αποτελούν κενό γράμμα, εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φτώχεια και να στερούνται της στοιχειώδους σχολικής εκπαίδευσης, εκατοντάδες χιλιάδες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες συρράξεων και οικονομικού χάους, δεκάδες χιλιάδες ακρωτηριάζονται στους πολέμους και πολλά ακόμη ορφανεύουν ή και σκοτώνονται από τον ιό του AIDS και από άλλες ασθένειες. Τα στοιχεία και οι αριθμοί είναι καταπέλτης στο εφησυχασμό της συνείδησης.

Περισσότερα εδώ

Πόρτα αίθουσας μαθηματικών

Λίστα με 40 ιδιοφυείς και δημιουργικές δομές που υπάρχουν σε διάφορα σχολεία - ΕΔΩ

Περπατάει χιλιόμετρα σε πολικές θερμοκρασίες για να πάει στο σχολείο

Ένας 10χρονος μαθητής από την Κίνα είναι αναγκασμένος να διανύει μεγάλες αποστάσεις σε πολικές συνθήκες και θερμοκρασίες ώστε να καταφέρει να πάει στο σχολείο και να μορφωθεί.

Ο μικρός μαθητής που μένει στην κωμόπολη Λουντιάν της επαρχίας Γιουνάν, περπατάει κάθε μέρα περισσότερα από 10 χιλιόμετρα, ενώ επικρατούν ακραίες συνθήκες ψύχους, με τη θερμοκρασία να βρίσκεται πολλούς βαθμούς κάτω από το μηδέν, ενώ συχνά παρουσιάζονται και χιονοθύελλες.

Τη συγκινητική ιστορία του μικρού παιδιού δημοσιοποίησε ο διευθυντής του σχολείου που φοιτά, όταν μία μέρα διαπίστωσε ότι στα μαλλιά του είχαν σχηματιστεί παγοκρύσταλλοι από την συνεχή έκθεση στο κρύο.

πηγή: protothema.gr

Μια μέρα σε ένα σχολείο της Φινλανδίας

Ο δρόμος για το σχολείο....

....δεν είναι πάντα εύκολος για κάποιους!

(το είδα εδώ)

Αγόρασε το Ipad σου και έλα στο σχολείο (στην Αγγλία)

Στην Ελλάδα οι γονείς ανησυχούν για το αν το Σεπτέμβρη το σχολείο των παιδιών τους θα έχει δασκάλους, αν οι μαθητές ανά τάξη θα είναι 25 ή 28 ή 38, αν θα υπάρχουν πούλμαν για τη δωρεάν μεταφορά των μαθητών στο απομακρυσμένο σχολείο τους, αν θα μπορέσουν να πληρώσουν το φροντιστήριο ή τα μαθήματα αγγλικών… ακόμα και αν θα υπάρχει φαγητό στο σπίτι όταν θα επιστρέφει το παιδί απ’ το σχολείο.

Και στην Αγγλία οι γονείς ανησυχούν για το πώς θα  βρουν 200-300 λίρες (230-430 ευρώ) για να αγοράσουν iPad καθώς όλο και περισσότερα σχολεία, δημοτικά και γυμνάσια, χρησιμοποιούν τάμπλετ στην τάξη. Οι μαθητές έχουν τρεις επιλογές: α) να φέρουν το τάμπλετ που έχον σπίτι, β) να αγοράσουν τάμπλετ από το σχολείο  σε τιμή προσφοράς λόγω μαζικής αγοράς, γ) να νοικιάσουν τάμπλετ από το σχολείο με 14 έως 34 ευρώ το μήνα και δ) να μη χρησιμοποιήσουν καθόλου iPad.

Ό,τι ήταν κάποτε η πλάκα και το κοντύλι, αργότερα το τετράδιο και το μολύβι, έχει γίνει σήμερα το τάμπλετ. Κατανοεί κανείς όχι μόνο την επιβάρυνση για τις πιο φτωχές οικογένειες, αλλά και το πόσο άσχημα θα νιώθει το παιδί που έρχεται χωρίς τάμπλετ στο σχολείο ή όταν συγκρίνει τη δική του φτηνή συσκευή με την ακριβότερη κάποιων άλλων παιδιών.

Το ψηφιακό χάσμα (digital divide) συμπληρώνει ή μάλλον εικονογραφεί το ταξικό χάσμα, τις κοινωνικές διαφορές. Όπως γράφει ο Observer το περασμένο Σάββατο, το βρετανικό υπουργείο Παιδείας πιστεύει ότι με τη χρήση τάμπλετ μες στην τάξη μακροπρόθεσμα εξοικονομούνται χρήματα καθώς καταργούνται τα χάρτινα βιβλία. Ωστόσο, οι σύλλογοι γονέων και εκπαιδευτικών διαμαρτύρονται επειδή βλέπουν να καταργείται στην πράξη η δωρεάν παιδεία.

Η Κριστίν Μπλόουερ, γενική γραμματέας της Εθνικής Ένωσης Δασκάλων, λέει χαρακτηριστικά: «Δεδομένου ότι το Ηνωμένο Βασίλειο εξακολουθεί να ειναι μια ταξική κοινωνία, το σχολείο δεν πρέπει να διαιωνίζει και να βαθαίνει τις ταξικές διαφορές. Η υποχρεωτική αγορά ή ενοικίαση ταμπλέτας  μπορεί να είναι η χαριστική βολή για οικογένειες με χαμηλό εισόδημα. Οι αλλαγές αυτές μπορεί να φαίνονται λογικές και προοδευτικές, αλλά μπορούν να αφήσουν πίσω πολλούς μαθητές… Συχνά ένα παιδί δεν θέλει να  μάθουν οι συμμαθητές του ότι δεν έχει κομπιούτερ στο σπίτι ή δεν μπορεί να αγοράσει ένα τάμπλετ για την τάξη. Αν αυτές οι συσκευές δίνονταν δωρεάν από το σχολείο, τότε όλοι οι μαθητές θα είχαν την ίδια πρόσβαση στη γνώση και τις ίδιες ευκαιρίες χωρίς στίγμα… Αν αυτό δεν γίνει, ένα μεγάλο κομμάτι του μαθητικού πληθυσμού θα αποξενωθεί από το σχολείο».

Ένα άλλο ζήτημα είναι ότι η τεχνολογία αυτού του είδους απαξιώνεται σε ελάχιστο διάστημα. Π.χ το ipad πρώτης γενιάς εξαιτίας της χαμηλής μνήμης συστήματος (256mb), είναι σήμερα πιο αργό από υπολογιστή 15ετίας και κρασάρει συνέχεια, ενώ και το πιο πρόσφατο ipad 4 είναι βαρύ σαν τούβλο (το νέο μοντέλο θα είναι 35% ελαφρύτερο), σε σύγκριση με το ipad mini και το νέο Nexus 7.  Πολλά τα ερωτήματα. Με ποια λογική και κριτήρια τα σχολεία να προωθούν το ακριβότερο προϊόν της Apple σε σύγκριση με την πιο προσιτή πλέον πρόταση της Google και να απαιτούν από τους γονείς να προβούν σε μια επένδυση για ένα προϊόν που σε λίγους μήνες μπορεί να είναι ήδη ξεπερασμένο;

Ας σημειωθεί ότι το σχετικό άρθρο της εφημερίδας δέχτηκε πάνω από 1.300 σχόλια, τα περισσότερα από τα οποία επισημαίνουν ότι η οικονομική ανισότητα θα εντείνει και τη γνωσιακή ανισότητα. Κάποιος γράφει ότι τα παιδιά μπορούν να εργαστούν το καλοκαίρι και, με τις οικονομίες τους, να αγοράσουν τα ίδια το iPad τους… Και καλά ένας μαθητής 16 χρονών. Τι δουλειά να πιάσουν τα 10χρονα και τα 8χρονα; Να πουλάνε χαρτομάντιλα στα φανάρια;

αναδημοσίευση από mao.gr

(οι επισημάνσεις δικές μου)

ένα ακόμη σχετικό άρθρο:

Το iPad μεταμορφώνει την εκπαίδευση στην Ολλανδία

«Ένα ηλεκτρονικό σχολείο»

Μια διαφορετική προσέγγιση για το πώς μαθαίνουν τα παιδιά 

(από τον Σουγκάτα Μίτρα)

Φετινός νικητής του βραβείου TED 2013 είναι ο Σουγκάτα Μίτρα.

Το έπαθλο είναι ένα εκατομμύριο δολάρια, καθώς και η υλικοτεχνική υποστήριξη της κοινότητας του TED για την πραγματοποίηση της προσπάθειάς του. Στόχος του Σουγκάτα Μίτρα είναι «να δημιουργήσει ένα ηλεκτρονικό σχολείο». Ένα πρωτότυπο πείραμα γνώσης, όπου τα παιδιά θα μπορούν να μαθαίνουν το ένα από το άλλο αλλά και από καθηγητές ανά τον κόσμο, συνδεδεμένους στο internet.

Ο Σουγκάτα, είπε στην ομιλία του, πως – όταν ήταν καθηγητής πληροφορικής και προγραμματισμού στην Ινδία – του έκανε εντύπωση ότι οι γονείς του κολεγίου στο οποίο δίδασκε, καμαρώναν πόσο έξυπνα ήταν τα παιδιά τους και πόσο καλά χειριζόταν τον υπολογιστή. Αναρωτήθηκε, λοιπόν, «μόνο τα παιδιά των πλουσίων είναι έξυπνα;» Δίπλα ακριβώς από το κολέγιο υπήρχε μια φτωχογειτονιά με αγράμματα παιδιά. Και έτσι ο Σουγκάτα σκέφτηκε να κάνει το πείραμα της τρύπας. Άνοιξε μια τρύπα στον τοίχο του κολεγίου και εγκατέστησε έναν υπολογιστή με σύνδεση στο internet και ένα προστατευτικό τζάμι. Εγκατέστησε ένα ποντίκι και μια κάμερα. Τα παιδιά της φτωχογειτονιάς τον ρώτησαν «τι είναι αυτό;» και ο Σουγκάτα τους είπε «δεν ξέρω». «Μπορούμε να το ακουμπήσουμε;», τον ρώτησαν. «Μόνο άμα θέλετε», τους απάντησε και έφυγε χωρίς καμία άλλη εξήγηση.
Μέσα σε 8 μόνο ώρες τα αγράμματα παιδιά της φτωχογειτονιάς είχαν αρχίσει να πλοηγούνται στο δίκτυο.

Το ένα εξηγούσε στο άλλο τι να κάνει. Μετά από λίγες μέρες τα παιδιά είχαν απόλυτη άνεση με την πλοήγηση.
Όταν ο Σουγκάτα τα ρώτησε πώς τα κατάφεραν, μια εξάχρονη του εξήγησε, σε σπασμένα Ταμίλ, ότι αυτό δεν ήταν σωστό να τους δώσει μια μηχανή που δουλεύει μόνο στα αγγλικά, γιατί πρώτα έπρεπε να μάθουν τη γλώσσα το ένα στο άλλο για να μπορέσουν να το χειριστούν!

Ο Σουγκάτα επανέλαβε το πείραμα της «τρύπας στον τοίχο» σε απομακρυσμένα χωριά της Ινδίας, όπου κανένας κάτοικος δεν ήξερε γράμματα, με τα ίδια πάντα αποτελέσματα. Σε λίγες μόνο μέρες τα παιδιά μπορούσαν να λύνουν δύσκολα μαθηματικά προβλήματα, ακόμη και πολύπλοκα Ιατρικά θέματα.
Το εκπαιδευτικό σύστημα που υπάρχει αυτή τη στιγμή σε όλο τον κόσμο έχει πια ξεπεραστεί γιατί ο σκοπός που υπηρετούσε στο παρελθόν δεν υπάρχει, πια. Η εκπαίδευση δημιουργήθηκε πριν από περίπου τριακόσια χρόνια στη βικτωριανή εποχή, με στόχο τη δημιουργία μιας γραφειοκρατίας στην οποία θα μπορούσε να βασιστεί η διοικητική μηχανή. Για τον λόγο αυτό η εκπαίδευση ήταν «στρατιωτικού τύπου» με έμφαση στην ομοιόμορφη γραφή και μαθηματικές πράξεις, με το μυαλό χωρίς ατομική έκφραση, δημιουργική σκέψη και εξατομικευμένη μάθηση. Το σχολείο, όπως το ξέρουμε έως τώρα, είναι μια ομοιόμορφη γραμμή παραγωγής πανομοιότυπης γνώσης.

Αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα δεν είναι κακό ή δυσλειτουργικό, μας εξηγεί ο Σουγκάτα. Είναι απλά άχρηστο στη σημερινή εποχή. Δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας μας σήμερα και, κυρίως, της κοινωνίας του αύριο. Τα παιδιά δεν χρειάζεται να μαθαίνουν καλλιγραφία ή υπολογισμούς με το μυαλό, αλλά να εκπαιδευτούν πώς να μαθαίνουν μόνα τους. ΟΙ γνώσεις αυξάνονται κάθε χρόνο εκθετικά και το εκπαιδευτικό σύστημα του αύριο βασίζεται στο να καλλιεργεί αυτή τη δεξιότητα κατάκτησης της γνώσης και όχι τη συσσώρευσή της. Η ευχή του Σουγκάτα είναι να δημιουργήσει ένα «ηλεκτρονικό σχολείο» που τα παιδιά από όλο τον κόσμο θα μπορούν – με μια σύνδεση internet – να έχουν πρόσβαση σε όλη τη διαθέσιμη γνώση και να μαθαίνουν μέσω δασκάλων-μεντόρων. 


(αναδημοσίευση από: 1ο Δημοτικό Σχολείο Σαρωνίδας)

(πηγή: tvxs.gr)

Ένα θρανίο

Θοδωρής Θωμαδάκης

Βρέθηκα στη Γαύδο και γύρισα ένα μικρό ντοκιμαντέρ για ένα διαφορετικό σχολείο χωρίς κουδούνι, 

χωρίς παιδικές φωνές, χωρίς πολλά θρανία...   

Λέγεται "Ένα θρανίο...", και κρατάει πέντε λεπτά.    

Να το:

(πηγή: www.lifo,gr)

μια σχετική ανάρτηση:

Το σχολείο της Γαύδου

Βιβλία και σχολείο

παράθυρα στον κόσμο!

(την πρώτη εικόνα την είδα εδώ, 

τη δεύτερη την έχω δει σε πολλά ιστολόγια)

Πηγαίνοντας στο σχολείο από το… χείλος του γκρεμού!

Οι μικροί μαθητές του δημοτικού σχολείου Banpo που βρίσκεται στο βουνό Bijie στην επαρχία Guizhou της Κίνας κάθε μέρα πηγαίνουν στο... σχολείο τους διασχίζοντας με τα πόδια ένα επικίνδυνο, στενό μονοπάτι στην άκρη του γκρεμού για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν τα μαθήματά τους.

Η διαδρομή κάθε άλλο παρά ιδανική είναι για μικρούς μαθητές, αλλά η εναλλακτική διαδρομή, που είναι πιο ασφαλής, απαιτεί περισσότερο από το διπλάσιο χρόνο για να φτάσουν στον προορισμό τους.

Το στενό μονοπάτι που χρησιμοποιούν καθημερινά οι 49 μικροί μαθητές δημιουργήθηκε πριν από πολλά χρόνια, αρχικά για να λειτουργήσει ως αρδευτικό κανάλι.

Αφού φτάσουν στο σχολείο μετά από μία ώρα περπάτημα τα παιδιά κάνουν γυμναστικές ασκήσεις και στη συνέχεια μπαίνουν στις τάξεις για να ξεκινήσει το μάθημα. Εντύπωση προκαλεί το πέτρινο τραπέζι στο οποίο παίζουν πινγκ πονγκ, αθλημα ιδιαίτερα δημοφιλές στην Κίνα.

(πηγές: perierga.gr και newsnow.gr)

Αίθουσες διδασκαλίας του κόσμου

κλικ στην εικόνα για να τις δείτε

πηγές: dailyedventures-classrooms of the world

http://ephilologos.blogspot.gr/

Πηγαίνοντας σχολείο στη Σουμάτρα της Ινδονησίας

το είδα στο ιστολόγιο σχολείο³

Το σχολείο της Γαύδου

αναδημοσίευση κειμένου από made in Kreta

Της Κορίνας Καφετζοπούλου

Δύο σχολεία δικά τους έχουν πέντε μαθητές στη Γαύδο. Πιο τυχερή η μαθήτρια της Α΄ δημοτικού που έχει κατ΄ αποκλειστικότητα τόσο τη δασκάλα όσο και το προαύλιο του σχολείου της.

Μοναχοπαίδι στο σπίτι  αλλά και στο σχολείο είναι η μικρή Ιωάννα , που έχει την αποκλειστική προσοχή όχι μόνο των γονιών της αλλά και της δασκάλας της.

Ο λόγος απλώς,  η Ιωάννα είναι η μοναδική μαθήτρια στο δημοτικό σχολείο της Γαύδου και εκ των πραγμάτων νιώθει «δικό» της το σχολείο, αλλά και «δική» της , τη δασκάλα.

Βέβαια δικό της ένιωθε και το νηπιαγωγείο! Έχει συνηθίσει  τη «μοναξιά» της και μάλλον δεν την ενοχλεί , που δεν έχει με κάποιον να παίξει στο προαύλιο την ώρα του  διαλλείματος.

Γενικώς, η Ιωάννα δεν έχει κάποιον συνομήλικό της να παίζει συνέχεια. Αν εξαιρέσει κανείς ένα αγοράκι 3, 5 χρονών, με το οποίο μοιράζονται κάποια απογεύματα μαζί , για να σπάσει λίγο η μονοτονία της αποκλειστικότητας. 

Συνηθισμένη η κατάσταση για την μικρή, πρωτόγνωρη για τη νεαρή δασκάλα, που από την «πολυκοσμία»  της σχολικής αίθουσας της συμπρωτεύουσας, η τύχη την ξενίτεψε στη Γαύδο, πριν τέσσερα χρόνια.

Η δασκάλα στο δημοτικό σχολείο Γαύδου, Κική Τριανταφυλλίδου

Μετά τον πρώτο χρόνο της παρουσίας της , στη Γαύδο είχε κάνει αίτηση για απόσπαση, φέτος δεν υπέβαλλε καν αίτημα.

Συνήθισε  το νησί , την ηρεμία του  και την ομορφιά  του, καθώς είναι ένας τόπος που μπορεί να σε εκπλήξει .  

Την πρώτη χρονιά που η δασκάλα κ. Κυριακή Τριανταφυλλίδου πήγε στη Γαύδο είχε πέντε μαθητές. Τις επόμενες δυο χρονιές που παρέμεινε στο σχολείο, είχε δυο μαθητές σε κάθε σχολικό έτος. Φέτος  όμως είναι αλλιώς. Θα μάθει γράμματα μόνο σε μια μαθήτρια. 

Πρωτόγνωρο συναίσθημα

«Η αλήθεια είναι ότι αυτό το συναίσθημα δεν το έχω νιώσει ξανά, είναι πρωτόγνωρο. Διαφορετικό είναι  να κάνεις μάθημα σε πέντε παιδιά, διαφορετικό σε δύο πόσο  μάλλον σε ένα. Και εγώ αλλά και η Ιωάννα, βρισκόμαστε στο στάδιο της προσαρμογής ακόμα  , αλλά προς το παρόν η ώρα περνάει ευχάριστα και για τις δυο μας, και η μαθήτρια μου είναι χαρούμενη », θα πει στο MadeinCreta η κ. Τριανταφυλλίδου.   

Όσον αφορά στο μάθημα, αυτό γίνεται «κανονικά» όπως και στις αίθουσες με τα πολλά παιδιά, αλλά τελειώνει σαφώς πιο γρήγορα. Βέβαια η δασκάλα κάθεται δίπλα στο παιδί, τις περισσότερες ώρες και όχι στην έδρα.

Η αίθουσα είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες ... της Ιωάννας και της δασκάλας της!

Δεν μπορεί να παραγνωρίσει κανείς, μάλιστα, το ότι το «ιδιαίτερο» μάθημα  έχει πολλαπλά οφέλη , αφού δεν υπάρχει το άγχος αλλά και η φασαρία των πολλών παιδιών. Το κυριότερο είναι ότι, η δασκάλα μπορεί άμεσα να αντιληφθεί τυχόν αδυναμίες  και να τις καλύψει.  Να δώσει γερές βάσεις  και να δείξει καλύτερα τα πρώτα γράμματα.

Υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, η Ιωάννα θα μπορούσε άνετα να τελειώσει όχι μία αλλά τις  δυο πρώτες  τάξεις του δημοτικού, αλλά αυτό δεν είναι σωστό να γίνει , κυρίως για το ίδιο το παιδί.

Οι κάτοικοι που διαμένουν στη Γαύδο το χειμώνα είναι περίπου 80. Τα παιδιά ελάχιστα, μετριούνται στα δάκτυλα των δυο χεριών. Μόνο τέσσερα φέτος φοιτούν στο γυμνάσιο ενώ υπάρχουν και άλλα τρία πολύ μικρότερα , που θα περάσουν την πόρτα του δημοτικού σε τρία και τέσσερα χρόνια.

                   

Στο προαύλιο του σχολείου δεσπόζει ... μια βάρκα!

Όταν  αυτά τα παιδιά γίνουν για πρώτη φορά μαθητές η μικρή Ιωάννα θα τελειώνει το δημοτικό και θα ανοίγει τα φτερά της για το γυμνάσιο.

Πιο ήρεμη και χωρίς άγχος, είναι και η μητέρα της Ιωάννας η κ. Έλλη Αρκαλάκη που μπορεί το απόγευμα να απασχοληθεί με το παιδί της χωρίς να μπει  «ανάμεσά» τους το διάβασμα. «Μαμά μη μου διαβάζεις, εσύ , η κυρία το κάνει καλύτερα», λέει στη μαμά της η Ιωάννα, που αγαπάει πολύ τη δασκάλα της.

Άλλωστε μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα και οι σχέσεις που δημιουργούνται μεταξύ των παιδιών και των εκπαιδευτικών είναι διαφορετικές, σχέσεις «πολύ δυνατές» όπως θα πει, η δασκάλα της Γαύδου.

Ένα βίντεο του 2009 για το σχολείο της Γαύδου. 

Υποθέτω ότι δεν θα άλλαξαν και πολύ τα πράγματα

Και μια προσωπική μαρτυρία: Το 2001 επισκέφτηκα το νησί με μια ομάδα εκπαιδευτικών. Περάσαμε τρεις καταπληκτικές ημέρες στο νησί μένοντας σε σκηνές σε μια όμορφη παραλία με κέδρους.

Πράγματι το νησί είναι απομονωμένο. Εκεί ανακαλύπτεις την αξία ορισμένων βασικών πραγμάτων όπως του νερού για παράδειγμα. Τα σχολεία σε τέτοια απομακρυσμένα μέρη δεν θα πρέπει να κλείνουν. Εκεί ο δάσκαλος ασκεί λειτούργημα!

Και κάτι τελευταίο: 

εκεί στη Γαύδο είδα τα μεγαλύτερα κύματα! Τέτοια που βλέπουμε στις ταινίες. Ήταν Ιούνιος και όμως υπήρχε απαγορευτικό για να ταξιδέψουμε. Τη δεύτερη μέρα του απαγορευτικού, ο αείμνηστος καπετάνιος και κοινοτάρχης της Γαύδου, Θεόφιλος Τσιριντάνης, πήρε την άδεια από το λιμενικό για να ταξιδέψουμε. Δεν ξέρω πόσα ήταν τα μποφόρ, αυτό που ξέρω ήταν τα τεράστια κύματα πού κουνούσαν το καράβι πέρα - δώθε και έρχονταν μέσα στην κουπαστή του καραβιού. Ο φόβος είχε κυριεύσει όλους μας, εκτός από τον καπετάνιο.  Κάποια στιγμή έκλεισα τα μάτια και έφερα στο νου όμορφες στιγμές του παρελθόντος. "Ότι είναι να γίνει, ας γίνει", είπα. Δεν έγινε τίποτα. Ή μάλλον έγινε: 

τότε για πρώτη φορά συνειδητοποίησα την ομορφιά της ζωής και την αξία των μικρών πραγμάτων!

Τα σχολεία της Ισπανίας θα χρησιμοποιούν πλέον Linux

Η Ισπανία αποφάσισε να εγκαταστήσει λογισμικό ανοιχτού κώδικα και έτσι πάνω από 220.000 υπολογιστές σε σχολεία της Ανδαλουσίας χρησιμοποιούν πλέον για λειτουργικό το Ubuntu και συγκεκριμένα το Edubuntu το οποίο είναι μια παραλλαγή του που εκδίδει η ίδια η Canonical και είναι ειδικά διαμορφωμένο για χρήση σε εκπαιδευτικά περιβάλλοντα.

Με αυτον τον τρόπο η Ισπανία θα εξοικονομήσει αρκετά χρήματα καθώς το Ubuntu είναι εντελώς δωρεάν και περιέχει το δωρεάν αντίστοιχο του Office το LibreOffice με την ίδια ακριβώς λειτουργικότητα.

Επιπλέον δεν χρειάζεται ιδιαίτερες απαιτήσεις για να λειτουργήσει με αποτέλεσμα να μην χρειάζεται να ανανεωθούν οι υπολογιστές που έχουν ήδη στη διάθεση τους τα σχολεία και είναι πολύ σπάνιο να προσβληθεί από ιούς ή κακόβουλο λογισμικό οπότε δεν χρειάζεται να αγοραστούν firewall και antivirus.

αναδημοσίευση από lifo.gr

Τη βρίσκω πολύ καλή απόφαση. 

Επιτέλους να σπάσουν τα μονοπώλια! 

15 εμπνευσμένα… δημόσια σχολεία!

Βλέποντας τις εντυπωσιακές εικόνες που ακολουθούν, με τις σχολικές αίθουσες να «πλημμυρίζουν» χρώματα και τα προαύλια να θυμίζουν… πάρκα, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθούμε «πού χάθηκε η δημιουργικότητα και η φαντασία στο σχεδιασμό των δικών μας δημόσιων σχολείων;»! Για χρόνια η δημόσια εκπαίδευση στην Ελλάδα, τουλάχιστον, χαρακτηρίζεται από γκρίζα κτίρια, κλειστοφοβικούς διαδρόμους, σπασμένα τζάμια και άχρωμα προαύλια, όπου οι μαθητές καλούνται να βιώσουν καθημερινά το δικό τους… δράμα, σε έναν χώρο που απέχει κατά πολύ από την εικόνα που θα έπρεπε να έχει το σύγχρονο σχολείο. Εναντίον της μελαγχολίας και της κατάθλιψης, με υπέρμαχο την ολοκληρωμένη μαθησιακή εμπειρία αλλά και την εκ νέου διαμόρφωση της έννοιας «δωρεάν εκπαίδευση», 15 ευφάνταστα σχολεία του κόσμου δίνουν άλλη διάσταση στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα. 

Κάντε κλικ στην εικόνα για να μεταφερθείτε στο άρθρο

αναδημοσίευση από http://pappanna.wordpress.com/

πηγή: perierga.gr

Χορεύουμε;

Την επόμενη φορά έτσι να αποχαιρετήσουμε 

κι εμείς τους μαθητές μας!

Εικονικό σχολείο για φοβισμένα παιδιά

Το σχολείο είναι το περιβάλλον που αποτελεί την κυριότερη πηγή άγχους για τα παιδιά.

Ειδικοί του πανεπιστημίου της Florida σε συνεργασία με την εταιρεία Better Place δημιούργησαν μία ηλεκτρονική πλατφόρμα που προσομοιώνει το σχολικό περιβάλλον.

Με αυτή την πλαφόρμα δίνουν την ευκαιρία στα παιδιά που εμφανίζουν προβλήματα κοινωνικού άγχους να εξοικειωθούν με διάφορες καταστάσεις που συναντούν και σχολείο.

Οι ειδικοί πιστεύουν οτι με αυτόν τον τρόπο, σκηνοθετώντας δηλαδή μία σειρά από περιστατικά που συμβαίνουν και στην πραγματική ζωή, τα παιδιά μαθαίνουν να τα αντιμετωπίζουν πρώτα σε αυτό το ελεγχόμενο περιβάλλον. Οι επιστήμονες αισιοδοξούν πως με αυτόν τον τρόπο θα εξαλείφονται τα συμπτώματα κοινωνικής φοβίας.

Το λογισμικό απευθύνεται σε μαθητές 8 - 12 ετών, επειδή σύμφωνα με τους επιστήμονες στις συγκεκριμένες ηλικίες το σχολείο είναι το περιβάλλον που αποτελεί την κυριότερη πηγή άγχους για τα παιδιά. 

Ο μαθητής κάθεται μπροστά στον υπολογιστή και αλληλεπιδρά με έξι εικονικούς χαρακτήρες (avatar) όπως θα έκανε και στην πραγματικότητα. Με τη διαφορά ότι αυτοί οι εικονικοί χαρακτήρες ελέγχονται από ψυχολόγους, μέσω υπολογιστών που βρίσκονται σε διαφορετική αίθουσα. Κάθε ψυχολόγος αναλαμβάνει κι από ένα από τα έξι avatar, δηλαδή τον διευθυντή του σχολείου, τον γυμναστή, τον δάσκαλο, τον «φασαριόζο» της τάξης, το «κορίτσι - ντίβα» του σχολείου ή τον καλύτερο μαθητή και όλοι μαζί «σκηνοθετούν» στο εικονικό σχολείο μια σειρά από σενάρια που απαιτούν ολοένα καλύτερες κοινωνικές δεξιότητες από το παιδί – ξεκινώντας από τη γνωριμία με τους «συμμαθητές» του και φτάνοντας μέχρι τα κάθε είδους πειράγματα που μπορεί να αντιμετωπίσει από τον «νταή» του σχολείου.


Οι πρώτες δοκιμές θα διαρκέσουν 12 εβδομάδες και γίνουν αυτό το καλοκαίρι, ενώ σε αυτές θα συμμετάσχουν 30 παιδιά με συμπτώματα κοινωνικής φοβίας.

αναδημοσίευση από lifo.gr