Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις για την Εκπαίδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις για την Εκπαίδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ας μιλήσουμε για αξιολόγηση των εκπαιδευτικών


Με τα πιο πολλά συμφωνώ.

Γράφει ο Γιώργος Θαλάσσης


Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για αξιολόγηση, χωρίς φόβο και πάθος, αν και για το πάθος δεν είμαι τόσο σίγουρος.
Ξέρετε ότι σε μερικά ιδιωτικά σχολεία, για να γίνει πρόσληψη εκπαιδευτικού πρέπει να προηγηθεί επιτυχής δοκιμαστική διδασκαλία ενώπιον επιτροπής;
Υπήρχε κάποιος εκπαιδευτικός που εκτιμούσα και σεβόμουν πολύ. Ήταν πολύ αναγνωρισμένη η αξία του στο σχολείο που δίδασκε και ήταν στην επιτροπή προσλήψεων και παρακολουθούσε τις δοκιμαστικές διδασκαλίες. Την τελευταία φορά που μίλησα μαζί του ήταν πολύ εκνευρισμένος, λόγω της διδασκαλίας υποψήφιας καθηγήτριας που παρακολούθησε. «Ήταν τόσο άσχετη, μου είπε, που πήρε την κιμωλία και άρχισε να γράφει στον πίνακα, αντί να βάλει ένα παιδί να γράφει. Δεν ήξερε κάτι τόσο απλό, ότι μια καθηγήτρια δεν γράφει η ίδια στον πίνακα, γιατί από κάτω τα αγόρια θα σχολιάζουν τα οπίσθιά της». Δεν είπε ακριβώς «οπίσθια», άλλη λέξη χρησιμοποίησε, αλλά θα μου συγχωρήσετε την έλλειψη ακριβολογίας.
Θα αφήσω ασχολίαστη την απόρριψη της υποψήφιας καθηγήτριας, επειδή απευθύνομαι σε νοήμον κοινό κι ελπίζω επιπλέον να καταλάβατε, γιατί αυτή ήταν η τελευταία φορά που συνομίλησα με εκείνον τον εκπαιδευτικό. Ποιος εγγυάται ότι τα κριτήρια του αξιολογητή δεν εμφορούνται από σεξισμό ή μισαλλοδοξία; Άλλωστε κι εγώ έχω επιδείξει μισαλλοδοξία και δεν κάλεσα σε συνέντευξη υποψήφια/ο εκπαιδευτικό για πρόσληψη, αν στην αίτησή είχε επισυνάψει και συστατική επιστολή από βουλευτή η μητροπολίτη.

Για τις κάμερες στα σχολεία την ώρα του μαθήματος

Από τον συνάδελφο Γιάννη Μάρκου

Να βάλουμε κάμερες στο σχολείο όλες τις ημέρες, όλες τις ώρες. Γιατί, όχι; 

Να δείχνουν: Την 1η κάθε Σεπτέμβρη που στο σχολείο στην Κάρπαθο είμαστε 4 και όχι 18.
Τις ημέρες που χάνονται μαθήματα, γιατί δεν έχουμε εκπαιδευτικούς. Που οι λίγοι δουλεύουν και για τους υπόλοιπους. Αυτούς που θα έρθουν δύο μήνες μετά.
Τους εκπαιδευτικούς που αλλάζουν κάθε χρόνο, γιατί δεν είναι μόνιμοι και πάει περίπατο η παιδαγωγική και εκπαιδευτική συνέχεια.
Το ολοήμερο τμήμα που ξεκινά ένα μήνα αργότερα.
Την ημέρα που έρχονται τα βιβλία και τα ξεφορτώνουμε από το φορτηγό.


Να αρθεί το απόρρητο στα τηλέφωνα και να μάθει ο κόσμος την κοροϊδία που εισπράττουμε από όσους πρέπει να συντηρούν τα σχολεία.
Να βλέπουν οι γονείς τους εκπαιδευτικούς που σκουπίζουν, καθαρίζουν, παίρνουν τηλέφωνο άλλους γονείς που στέλνουν παιδιά άρρωστα στο σχολείο.
Τις παράλογες απαιτήσεις που ακούμε. Τον παραλογισμό που ζούμε.


Το δάσκαλο που ζεσταίνει το φαγητό, που σερβίρει, που καθαρίζει τα τραπέζια και κάνει και μάθημα στο ολοήμερο.
Να δουν όλοι πώς παίζουμε κορώνα γράμματα με τη φυλακή τις ώρες των εφημεριών.


Να δουν τι σημαίνει εργασιακό και τι διδακτικό ωράριο.
Τη δασκάλα με το παιδάκι στην παράλληλη στήριξη.
Την κοινωνική ανισότητα, τη φτώχεια αλλά και την αξιοπρέπεια.
Να δουν όλοι τις εργατοώρες έξω από την τάξη, μέσα όμως στο σχολείο.


Να δείξουν οι κάμερες τις αίθουσες με τις λιμνούλες της βροχής. Τα ταβάνια με τους σοβάδες. Το επικίνδυνο προαύλιο.
Να δουν όλοι το σύγχρονο εποπτικό υλικό, τα φθαρμένα θρανία, τις δαπάνες για την παιδεία.
Τι σημαίνει μάθημα το χειμώνα με κρύο και το καλοκαίρι με τη ζέστη.

Τα παιδιά που σε λίγο θα κάθονται στα θρανία όχι δύο δύο, αλλά τρία τρία.

Να αποκτήσουν όλοι πρόσβαση στα έγγραφα που στέλνουμε στους αρμόδιους για τη λειτουργία των σχολείων και τις απαντήσεις που μας δίνουν.
Να δουν εκπαιδευτικούς στα σχολεία Σάββατα, Κυριακές.
Να δουν την καθημερινή αγωνία μας. Και τον αγώνα που δίνουμε για τα παιδιά μας.


Την ευθύνη που βαραίνει το Διευθυντή.
Να δουν το δημόσιο σχολείο του 2020.
Να δουν όλοι 2020 λόγους που τα σχολεία μερικοί τα πάνε πίσω με τα έργα τους και μπροστά στα λόγια.


Να δουν επιτέλους σε ποιων το φιλότιμο στηρίζεται.
Το σχολείο μας.





Ντάνιελ Γουόλπερτ: Ο πραγματικός σκοπός του εγκεφάλου



Ο επιστήμονας-νευρολόγος Ντάνιελ Γουόλπερτ ξεκινά από μια προϋπόθεση που ξαφνιάζει: ο εγκέφαλος δεν εξελίχθηκε για να σκέφτεται ή να αισθάνεται αλλά για να ελέγχει τις κινήσεις μας.Σε αυτή τη διασκεδαστική, πλούσια σε στοιχεία ομιλία μας δίνει μια μικρή εικόνα για το πώς ο εγκέφαλος δημιουργεί την χάρη και την ευκινησία της ανθρώπινης κίνησης.

Για την εξ αποστάσεως





Πολύς λόγος γίνεται για το αν οι εκπαιδευτικοί ανταποκρίθηκαν με επάρκεια στην έκτακτη αυτή κατάσταση που δημιουργήθηκε λόγω της πανδημίας.
Δεκάδες επιχειρήματα διατυπώθηκαν που εστιάζουν περισσότερο στην ανάγκη επικοινωνίας και ψυχολογικής υποστήριξης των παιδιών/μαθητών μας και άλλα που σχετίζονται με την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία.
Αν θέλουμε να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους θα πρέπει να παραδεχτούμε τα εξής:
Η εκπαίδευση δεν γίνεται μόνο στο σχολείο. Τα παιδιά δεν έρχονται στα σχολεία "άγραφα". Κουβαλούν πρότυπα και παραστάσεις από το σπίτι, το στενό οικογενειακό περιβάλλον, τη γειτονιά, τις συναναστροφές τους. Το σχολείο ενισχύει ό,τι θετικό κουβαλάει το παιδί και φέρνει σε γνωστική σύγκρουση το παιδί με ό,τι αρνητικό.
ΔΕΝ εκπαιδεύεται ένα παιδί εκ του μηδενός!
Δεν είναι τυχαίο, και μάλιστα τώρα αυτό αποτυπώνεται στατιστικά σε κάθε σχολείο, ότι τα παιδιά με προβλήματα στο σπίτι - εξαιρώ τα παιδιά με γνωστικά ζητήματα - είναι αυτά που δεν συμμετέχουν στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση (στο σχολείο μου το ποσοστό αυτό είναι 3%).

Μιχάλης Μπλέτσας: Η εποχή της εξειδίκευσης στην εκπαίδευση έχει τελειώσει




"Η γνώση δεν είναι πια τόσο σημαντική, τη βρίσκεις. Η κριτική ικανότητα είναι πολύ πιο σημαντική από τη γνώση αυτή τη στιγμή- να μπορείς να αξιολογήσεις τη γνώση"

Όλη η συνέντευξη εδώ





Ένας χαΐνης για την εκπαίδευση





Συνέντευξη στην Αθηνά Λύκου
(Provocateur.gr)

Όλη η κοσμοθεωρία, του σπουδαίου αυτού καλλιτέχνη, σε αυτήν τη συνέντευξη. Οι απόψεις του για την εκπαίδευση από το 12ο λεπτό και μετά.


"Τα θεμέλια της δυσλειτουργίας, της κατάθλιψης και του φόβου εδράζονται στο νοσηρό σύστημα της εκπαίδευσης. Η ιδρυματική εκπαίδευση είναι αποσπασματική και δεν μπορεί να προσφέρει σχεδόν τίποτα, αν δεν υπάρχει η παιδεία, που σημαίνει η περιρρέουσα ατμόσφαιρα. 

Η παιδεία πρέπει να είναι οι πλατείες, η γλώσσα, τα πρόσωπα που αναφέρουμε στην κουβέντα μας, ο ποιητικός τρόπος της κινησιολογίας. Δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ, ας πούμε στο ζωικό βασίλειο, να εγκλωβίζει τα παιδιά σε τέσσερις τοίχους, την ώρα που η ζωτικότητα σε αυτές τις ηλικίες χτυπάει κόκκινο.

 Όταν έρχονται τα παιδιά μου και μου λένε ότι σπουδάζουν ή φοιτούν, τότε τους λέω " Υπάρχει ένας δάσκαλος/α εμπνευσμένος, να σας εμπνέει, να αγκαλιάζει ερωτικά το αντικείμενο που αγαπά, να σας μεταδίδει αυτόν τον έρωτα; Εάν υπάρχει, τότε τα πράγματα δεν πρέπει να καταστραφούν ολοσχερώς.

Όταν λέμε αποτυγχάνει ένα παιδί, στην ουσία έχει αποτύχει συμπάσα η κοινωνία. Μια κοινότητα είναι υγιής όταν βρίσκει την κλίση, τη ροπή, την ιδιαίτερη προδιάθεση ενός νέου μέλους και τον βοηθήσει να βρει το δρόμο της προσωπικής αλήθειας. Τότε πραγματικά αυτός ο άνθρωπος έχει πιθανότητα να γίνει πάρα πολύ καλός. 



Δηλαδή να παίζει, να αγαπά τη ζωή του, να ερευνά παιχνιδιάρικα, να μην τον πτοούν οι δυσκολίες, να μην κουράζεται, να μην νιώθει την ανάγκη να επιτεθεί, να νιώθει πραγματικά χρήσιμος. Έτσι μετατίθεται ο πόλεμος από τη βαρβαρότητα της ύλης στην ανώτερη σύνθεση. Αν κοινωνία, αντί να παράγει αντίτυπα, δημιουργούσε μοναδικότητες, κάνεις δε θα είχε την ανάγκη να κρίνει, ούτε κανένας θα δεχόταν να κριθεί".



Η Συνέλευση των Παιδιών



κλικ στην εικόνα



http://inart12.org/images/Documents/H_Synelefsi_ton_Paidion.pdf



Γράφει η Φωτεινή Δημοπούλου



“Η Συνέλευση των Παιδιών” είναι ένας μικρός οδηγός για εκπαιδευτικούς, γονείς και παιδιά, σχετικά με τη διοργάνωση μαθητικών συνελεύσεων από το νηπιαγωγείο ως τις μεγάλες τάξεις του λυκείου. Σε αυτόν μπορείτε να βρείτε επιχειρήματα για τη σκοπιμότητα των συνελεύσεων, προτάσεις για τον τρόπο οργάνωσής τους και ιδέες για το πώς μπορείτε να δώσετε νόημα και ενδιαφέρον σε αυτή τη διαδικασία.

Η Συνέλευση των Παιδιών – Η δημοκρατία στο σχολείο

Είναι πολύ σημαντικό στην καθημερινότητα του σχολείου, μέσα και έξω από τις τάξεις, να υπάρχουν διαρκώς ερεθίσματα και βιώματα που βοηθούν τα παιδιά να καταλάβουν τι σημαίνει στην πράξη η δημοκρατία. Πώς επιτυγχάνεται η συνεργασία, η συζήτηση, η ακρόαση των άλλων, ο αλληλοσεβασμός, η κατανόηση, η συλλογική λήψη αποφάσεων, η ανάληψη και ο καταμερισμός ευθυνών, η αλληλεγγύη, η κοινή προσπάθεια για τη βελτίωση του σχολικού περιβάλλοντος, των σχέσεων και της σχολικής ζωής.


Ισίδωρος Ζουργός: H βασικότερη αιτία της κακοδαιμονίας της εκπαίδευσης εντοπίζεται στο ότι σε πολιτικό επίπεδο η παιδεία ήταν πάντα περισσότερο ένα καύχημα από τα μπαλκόνια παρά ένα πραγματικό νοιάξιμο.




Μια συζήτηση με τον συγγραφέα για το νέο του βιβλίο «Οι ρετσίνες του βασιλιά», τη ζωή του, τη Θεσσαλονίκη, την παιδεία, τη διδασκαλία στην εποχή του Διαδικτύου, τη συγγραφή, την απώλεια αλλά και για το τι θεωρεί σημαντικό στη ζωή.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ - Lifo.gr



Πείτε μου πώς είναι για έναν άνθρωπο να είναι δάσκαλος;

Οι δάσκαλοι ζούμε σε καταστάσεις εργασιακής πολυτέλειας, και για να μην παρεξηγηθώ, εννοώ συναισθηματικής πολυτέλειας. Έχουμε το προνόμιο να μπορεί να ξεκινά η μέρα ή η εβδομάδα μας ακούγοντας π.χ. από ένα παιδί τι όνειρο είχε δει το προηγούμενο βράδυ. Τα παιδιά είναι το μέλλον, η ζωή που έρχεται και η ελπίδα των επόμενων χρόνων. 
Ο δάσκαλος έχει την τύχη να εισπράττει μερίδιο απ' αυτές τις αθώες επιθυμίες. Γι' άλλους, βέβαια, ίσως είναι αφόρητο να μιλούν καθημερινά με παιδιά, αλλά θα μπορούσαν να ακολουθήσουν ένα διαφορετικό επάγγελμα από εκείνο του δασκάλου. Όταν είσαι στην τάξη, οφείλεις να προσαρμόζεσαι στις ανάγκες της παιδικής ψυχής. Γι' αυτό πιστεύω ότι επιτυχημένος δάσκαλος είναι αυτός που παίζει επάξια τον ρόλο του, έχοντας συνείδηση της αποστολής του.

Όλη η συνέντευξη εδώ.
Πληροφορίες για τον Ισίδωρο Ζουργό εδώ.

Peter Tabichi: καλύτερος δάσκαλος του κόσμου για το 2019


Ο Peter Tabichi είναι 36 χρονών και διδάσκει μαθηματικά και φυσική σε ένα γυμνάσιο αγροτικής περιοχής στην Κένυα. Ο Peter Tabichi βραβεύτηκε ως ο καλύτερος δάσκαλος στον κόσμο ανάμεσα σε 10000 υποψηφιότητες από 179 χώρες.
Το 95% των μαθητών του Peter Tabichi μεγαλώνουν σε φτωχές οικογένειες σε μια περιοχή όπου η ξηρασία και ο λοιμός είναι συχνά φαινόμενα. Το 1/3 των παιδιών είναι εντελώς ορφανά ή έχουν μόνο έναν γονιό.
Η αντιστοιχία μαθητών-καθηγητών είναι 58 προς ένα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές του είναι πολλά μεταξύ των οποίων τα ναρκωτικά, οι εφηβικές εγκυμοσύνες, οι αυτοκτονίες και η σχολική αποτυχία.
Ο Peter Tabichi χαρίζει το 80% του μισθού του σε φτωχούς μαθητές που δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε την στολή. Ίδρυσε μια λέσχη ταλέντων, ανέπτυξε το επιστημονικό πρόγραμμα του σχολείου και βοηθά μαθητές σε έρευνες, που πλέον είναι τόσο καλές ώστε οι μαθητές του παίρνουν μέρος σε εθνικούς διαγωνισμούς.
Επισκέπτεται τα σπίτια μαθητών για να γνωρίσει από πρώτο χέρι όσα αντιμετωπίζουν οι μαθητές του και οι οικογένειές τους. Μέσα σε λίγα χρόνια, κατάφερε να διπλασιάσει τους μαθητές του σχολείου, όπως και τον συνολικό αριθμό των κοριτσιών.
Ο Peter Tabichi τιμήθηκε με το Varkey Foundation Global Teacher Prize 2019 και εκτός από το συμβολικό βραβείο, κέρδισε και ένα εκατομμύριο δολάρια. Τώρα, σίγουρα θα έχει μεγαλύτερη ευχέρεια για να βοηθήσει όσο πιο πολύ μπορεί, ακόμα περισσότερα παιδιά από την Κένυα.




Δασκάλα για όλους τους μαθητές





Σάμος: «Δεν γίνεται ένας εκπαιδευτικός να διώκεται επειδή μίλησε στα παιδιά για ανθρωπιά και αγάπη» τονίζει η διωκόμενη δασκάλα Σοφία Κατζάνη
Της Χρύσας Βαϊνανίδη
Να ζητήσει δημόσια συγγνώμη. Συγγνώμη, επειδή μίλησε στους μαθητές της για την ανθρωπιά, την αγάπη και το ίσο δικαίωμα όλων των παιδιών στην εκπαίδευση ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής ή θρησκείας. Να ζητήσει συγγνώμη, επειδή επιχείρησε να καθησυχάσει τα παιδιά που φοβόντουσαν ότι θα «κολλήσουν αρρώστιες» ενόψει της ένταξης των προσφυγόπουλων σε απογευματινά τμήματα (ΔΥΕΠ) στο σχολείο.
Η συνέχεια εδώ




Μαθαίνουμε μαζί. Με την e-me!



κλικ στην εικόνα




https://auth.e-me.edu.gr/?eme=https://e-me.edu.gr/?fbclid=IwAR0_opAka0ehU7TfIXkanGHMHqchwyb80XYypFSvfne4wbgiYTdeXs4oMwc&eat=1b19039b66b44570fbe6a03568dd4046

Η Ψηφιακή Εκπαιδευτική Πλατφόρμα e-me για μαθητές και εκπαιδευτικούς είναι ένα ασφαλές ολοκληρωμένο ψηφιακό περιβάλλον, για τη μάθηση, τη συνεργασία, την επικοινωνία και τη δικτύωση όλων των μελών της σχολικής κοινότητας.
Η Ψηφιακή Εκπαιδευτική Πλατφόρμα e-me αναπτύχθηκε για να αποτελέσει:
  • - το προσωπικό περιβάλλον εργασίας κάθε μαθητή και εκπαιδευτικού
  • - έναν ασφαλή χώρο συνεργασίας, επικοινωνίας, ανταλλαγής αρχείων και αξιοποίησηςψηφιακού περιεχομένου
  • - έναν χώρο για κοινωνική δικτύωση μαθητών και εκπαιδευτικών
  • - ένα πλαίσιο για υποδοχή εξωτερικών εργαλείων και εφαρμογών (apps)
  • - έναν χώρο για δημοσιοποίηση και ανάδειξη της δουλειάς των μαθητών, των εκπαιδευτικών και των σχολείων