Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προσωπικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προσωπικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Όμως εγώ Δεν παραδέχτηκα την ήττα...






σκίτσο: Στάθης



[Κι ήθελε ακόμη…]

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. Όμως εγώΔεν παραδέχτηκα την ήττα. Έβλεπα τώραΠόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσωΠόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.5Μιλάτε, δείχνετε πληγές αλλόφρονες στους δρόμουςΤον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σα σημαίαΚαρφώσατε σ’ εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμαΗ πρόγνωσίς σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.
Εκεί, προσεχτικά, σε μια γωνιά, μαζεύω με τάξη,
Φράζω με σύνεση το τελευταίο μου φυλάκιοΚρεμώ κομμένα χέρια στους τοίχους, στολίζωΜε τα κομμένα κρανία τα παράθυρα, πλέκωΜε κομμένα μαλλιά το δίχτυ μου και περιμένω.
Όρθιος, και μόνος σαν και πρώτα περιμένω.
Μανόλης Αναγνωστάκης (1925-2005)





Το δικό μου ΟΧΙ





Το δικό μου ΟΧΙ είναι απέναντι στους 
δανειστές - εκβιαστές, 
ντόπιους και ξένους.
Και έχω να τους πω αυτό:
η πείνα και η φτώχεια παλεύονται,
η σκλαβιά και η υποταγή ΟΧΙ.




Καλό ταξίδι Ολίνα...





Όλγα Βαρτζιώτη



Δεν βρίσκω λόγια... λέξεις για να σου πω πώς νιώθω... 
Δεν ήξερα ότι υπάρχει τέτοιος πόνος...  
Μέχρι πριν λίγες μέρες μιλούσατε με την Ελένη, συζητούσατε για το μέλλον... σαν χθες θυμάμαι την τελευταία  συνάντησή μας στα Γιάννενα... χαρούμενες και οι δυο για τη δικαίωση των προσωπικών σας στόχων. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο υποφέρει η Ελένη. Έφυγες και μαζί έφυγε και ένα μέρος της ζωής μας. Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.! Οι φίλοι είναι για τα δύσκολα. Κι εμείς ήμασταν φίλοι πραγματικοί!

Καλό ταξίδι άγγελέ μας!